Logistyka (nie?)wojskowa

Nie musieliśmy czekać długo, bo już 13 grudnia 2022 r. na konferencji „Normalizacja w bezpieczeństwie informacji, cyberbezpieczeństwie i bezpieczeństwie powszechnym”, zorganizowanej przez Polski Komitet Normalizacyjny, można było usłyszeć, że atak miał miejsce i został odparty przez nasze służby. Stało się jasne, że mamy do czynienia z typowym targetowaniem przedsiębiorstw i infrastruktury TSL, i że ma to związek w trwającą wojną w Ukrainie. Obserwatorzy i eksperci informowali już wówczas, że dotyczy to nie tylko naszego kraju i należy się spodziewać nasilenia tego typu ataków. Wkrótce słowa sabotaż i – nieco rzadziej – dywersja zagościły w naszej rzeczywistości na stałe, co więcej: także wypowiadane przez najwyższych urzędników z premierem oraz ministrem spraw wewnętrznych i administracji włącznie. Należy też odnotować, że obaj politycy (pierwszy chyba był tu premier) zaapelowali o czujność, wskazując wprost także na komercyjne służb ochrony. Jak zwykle bywa w takich przypadkach, pojawiła się pokusa zepchnięcia całej odpowiedzialności za ewentualne przeciwdziałanie na agencje ochrony. Nie kwestionując roli agencji ochrony, co więcej: uważając, że faktycznie mają one wręcz obowiązek zwiększenia swojego zaangażowania, tak ilościowego, jak i jakościowego, chciałbym jednak przestrzec przed taką spychologią, wszak atakowana jest branża TSL i bez jej zaangażowania – które rozumiem jako zaangażowanie również pracowników non-security – działania ochronne mogą nie przynieść odpowiednio skutecznej odpowiedzi na te zagrożenia.

Jednocześnie coraz częściej docierają do nas niepokojące informacje, mówiące, że ataki hakerskie są wstępem do ataków fizycznych, te natomiast także są odnotowywane, przybierając coraz groźniejszą formę,...